Hij leerde zichzelf Japans spreken, kende de Japanse cultuur beter dan de Japanners en gedijde er als geen ander in. Maar het was vooral in het kyokushin karate dat Antwerpenaar Marc Van Walleghem wereldfaam genoot. Dat is een vorm van full contact karate met een grote focus op de ontwikkeling van zelfdiscipline: wie anderen wil verslaan, moet eerst zichzelf overwinnen, zo luidt de basisfilosofie.

“Karate is de enige constante in mijn leven, die mij een ongelooflijke kracht heeft gegeven en nog altijd geeft. Het is mijn toeverlaat, mijn zuurstof, mijn tomodashi (het Japanse woord voor ‘vriend(en)’, red.), mijn houvast in het leven”, zei Van Walleghem daar enkele jaren geleden zelf over.

“Marc deed aan karate sinds het jaar dat ik geboren ben: 1972”, vertelt Alex Agnew. De comedian kreeg op zijn 18de voor het eerst les van Van Walleghem en is sindsdien altijd contact blijven houden met zijn leermeester. “Ook omdat Marc naast shihan – letterlijk ‘meester van de meesters’ – glazenwasser was voor heel wat horecazaken in Antwerpen, ook voor The Joker. Op donderdagen kwam hij geregeld bij ons over de vloer.”

Van Walleghem was niet zozeer een begenadigd karatekampioen, dan wel een shihan die de theorie en filosofie van het kyokushin karate tot in de puntjes beheerste. “Ooit bracht hij een syllabus uit waarvan onze hoofden begonnen te tollen”, zegt Agnew lachend. “Wereldwijd werd hij als een autoriteit beschouwd. Zelfs de meesters in Japan hadden bewondering voor hem.”

“Marc droeg de traditionele vorm van kyokushin karate uit. Hij was een van de hoogst gegradeerde grootmeesters ter wereld, al hoorde hij dat niet graag. Want hij bleef zichzelf als leerling beschouwen”, vertelt Agnew. “Ne zwarten band is gewoon ne witten band die het niet heeft opgegeven, was een van zijn favoriete uitspraken. Hij is altijd heel bescheiden gebleven.”

Agnew had er al enkele jaren training in het traditionele karate opzitten toen hij in de leer ging bij Van Walleghem. “Kyokushin karate is een veel hardere karatestijl, met technieken die je ook in het kickboksen ziet terugkomen. Marc gaf zeer intense trainingen. Destijds gingen die door in de Kloosterstraat, toen dat nog allesbehalve een hippe straat was”, herinnert de comedian zich.

“Boven de ingang hing de spreuk Karate ni sente nashi. Wat zoveel betekent als ‘een karateka begint nooit een gevecht, maar beëindigt het’. Een vermeden conflict is dus een gewonnen conflict, maar als het moet, dan zorg je ervoor dat je wint. Maar hét principe dat Marc er bij mij meer dan eender wie heeft ingehamerd, is osu, wat wil zeggen dat je moet doorzetten, ook al wordt het moeilijk. Het is iets dat ik meepak in alle moeilijke omstandigheden. Iemand die succesvol is, is iemand die niet heeft opgegeven.”

In zijn trainingen zette Van Walleghem sterk in op het psychologische aspect, herinnert Agnew zich. “Hij was er goed in om zijn vechters te harden. Wanneer je aan training bij hem begon, wist je dat je nooit wist wanneer het stopte. Daardoor slaagde hij erin gasten en dames te trainen die wereldwijd bekers wonnen. Hij heeft verschillende toppers voortgebracht en zorgde er rechtstreeks mee voor dat vrouwen konden deelnemen aan het WK. Daar was hij persoonlijk heel trots op”, vertelt Agnew. “In de karatewereld was hij een echte rockster.”